أحمد بن محمد بن زيد الطوسي
431
جامع الستين ( الستين الجامع للطائف البساتين ) ( قصه يوسف ) ( فارسى )
كما تقدّم فى الفصل السابق « 1 » . پس ملك باز فرستاد تا تدبير سالها چه باشد « 2 » « قالَ تَزْرَعُونَ سَبْعَ سِنِينَ دَأَباً فَما حَصَدْتُمْ « 3 » . » « 1 - » الآية . لطيفه : يوسف « 4 » گفت : شما را [ 101 الف ] هفت سال نعمت بود و فراخى وسعت « 5 » بود ، و لكن بدان نعمت « 6 » منازيد ، به قدر قوت مىخوريد و باقى « 7 » در خوشه مىنهيد ، كى قحط و تنگى در پيش است ، تا فردا گرسنه نباشيد « 8 » . ملك تعالى با تو همين مىگويد : « فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً . » « 2 - » اى مؤمن ترا كى امروز حيات و معيشت « 9 » و برگ و ساز و « 10 » نعمت است « 11 » ، نگر تا بدين نعمت امروزينه « 12 » ننازى و جمله در « 13 » هواى خود « 14 » نبازى . به قدر قوت خود به دنيا مىخور ، و زيادتى « 15 » به قيامت « 16 » مىفرست كى گور و لحد در پيش است . تا درو اسير و بيچاره نمانى . لطيفه « 17 » : « قوله « 18 » : فَذَرُوهُ فِي سُنْبُلِهِ إِلَّا قَلِيلًا . » « 3 - » گفت به قدر قوت « 19 » خويش مىخوريد « 20 » و باقى در خوشه رها كنيد ، كى اگر از خوشه جدا كنيد ، درين هفت سال غبار « 21 » هوا درو « 22 » نشيند « 23 » سياه گردد « 24 » ، آنگه قوت خلق را نشايد . « 25 » ملك تعالى با تو همين مىگويد : « 26 » آنچ از فرائض طاعتست ، به جماعت « 27 » مىگزار « 28 » ، و آنچ از نوافل و زيادتست ، از نظر خلق نگاهدار و در پردهء اخلاص بگذار ، كى
--> ( 1 ) - « فى الفصل السابق » ندارد ( 2 ) - چيست ( 3 ) - + فذروه فى سنبله الا قليلا مما تأكلون ( 4 ) - « الآيه لطيفه يوسف » ندارد ( 5 ) - ندارد ( 6 ) - ندارد ( 7 ) - زياده ( 8 ) - نمايند . موعظه ( 9 ) - + و نعمت ( 10 ) - + و مملكت مىدارم ( 11 ) - « نعمت است » ندارد ( 12 ) - امروزى ( 13 ) - + راه ( 14 ) - ندارد ( 15 ) - باقى به راه ( 16 ) - قيامت ( 17 ) - قصه ( 18 ) - + تعالى ( 19 ) - + از خوشه بدر كنيد ( 20 ) - « خويش مىخوريد » ندارد ( 21 ) - برو ( 22 ) - « هوا درو » ندارد ( 23 ) - + و او را ( 24 ) - گرداند ( 25 ) - + موعظه ( 26 ) - + بندهء من ( 27 ) - + باخلاص ( 28 ) - بگزار ( 1 - ) سورهء يوسف / 47 ( 2 - ) سورهء مجادله / 13 ( 3 - ) سورهء يوسف / 47